Chinnie-pot~

writing a new story.
kahit nararamdaman ko pa din sakit ng kaliwang kamay ko, feeling andito padin siya.

Hindi na ako sigurado sa ano ang totoo. papacheck up ko na lang to kung ano talga estado, what if — may kinalaman pa rin sa mga huling masaklap na nangyare at bakit?

RESET MODE.

maghahanap nadin ng mga bago gagawin.

mag aayos.

itatagong gamit na ayoko na makita.

pictures para sa araw na to. 

alam mo yung feeling na parang umasa ka pa sa huli na di matigil kakaisip tungkol sa kanya? yung ang nararamadaman ko ngayun.
Masaklap o nagagawang alanganin.

mga nakakabasag puso pagibig na kanta. nakakagigil na pa-ASA.

“napakadali mong kausapin. Ang hirap padin aminin. Kaya minsan di ko na lang masyado nag papansin. nakakatuliro pagkatapos di matigil parang na stuck ka sa isang eksena na huli kayo nagkausap na special.”

 ‘nakakapagod kang isipin.’

nagkaREGRET padin ako kase di ko kayang iwanan isang eksena sa ere ng ganun ganun lang. inde ako tipo tao na basta lang makabira nang BASAG na salita.

madali kase siyang magtampo, o dahil ako mismo ung nag start umiwas kase ayoko sabihin sa kanya ano yung problema. Nadedevelop ang takot kong mawala o ma offend siya. mababaw.

Ayoko na ding umasa pa na magiging okay pa kame, — kung siya mismo ang gumagawa ng hinde ko gusto o nanadya lang para makatakas lang.

maluwag ako sa kanya. hindi ko naman siya sinasakal gaya ng iba.
tiwala lang kailangan ko. basta alam niya mga pinagkaka abalahan niya kung kalokohan man o what ever sort of happiness satisfaction injected niya.

Pagkakataon? nahumaliw. nakaka kirot sa puso pakiramdam ay selos.

SELOS.

—- matagal ko na tong dinadain. nakakalungkot pa — alanganin na.
araw-araw kitang iniisip. ayoko na.
ayoko na kitang kausapin. tama na lokohan.

nastuck saken nung huli : “Alam mo kung bakit hinde padin ako umaalis sa guild? … Dahil sayo.. “